Sonbaharla birlikte kuzey yarım kürede gündüz süresi kısalır ve sıcaklıklar düşer. Bu durum, geniş yapraklı ağaçlar için daha az besin üretebilmek anlamına gelir. Çünkü tüm bitkilerin besin üretebilmesi güneş ışığıyla mümkün olur. Geniş yapraklı ağaçlar sonbaharda yapraklarını döküp su ve besin gereksinimlerini azaltır, kışa hazırlık yapar.

Çam ağaçlarıysa iğne yaprakları sayesinde daha az enerjiye gereksinim duyar. İğne yaprakların üstü mumsu bir tabakayla kaplıdır. Bu tabaka, su kaybını önleyerek soğuktan daha az etkilenmelerini sağlar. Ayrıca çam ağacı gibi yaprak dökmeyen ağaçlar, hücrelerdeki suyun donma noktasını düşüren bir madde üretir. Böylelikle 0 santigrat derecenin altına düşen sıcaklıklarda hücreler donmaktan korunur.

İğne yapraklı ağaçlar ilkbaharda tüm yapraklarını yeniden büyütebilmek için diğer geniş yapraklı ağaçlar gibi çok enerjiye gereksinim duymaz. Bu yüzden az verimli topraklarda ve sert iklimlerde yaşayabilirler. Ayrıca, yüzey alanı küçük iğne yaprakların üstünde çok kar birikmediği için dalları ağırlıktan kolay kolay kırılmaz.

“Aslında çam ağaçlarının yaprakları da er geç dökülür. Ancak bu dökülme aynı anda ve belli bir mevsimde gerçekleşmez. Çam ağaçlarının yaşlanan yaprakları azar azar dökülür ve yerine yenileri büyür. Bu yaprak değişimi, ağacın bulunduğu iklime göre yıllar sürebilir.”